درباره مجتمع
تاریخچه کوتاه از مجتمع نفت محمودآباد
مجتمع فرهنگی، آموزشی و ورزشی نفت محمودآباد در روز جمعه ۲۷ فروردین ۱۳۳۹ با هدف ارائه خدمات رفاهی، آموزشی و فرهنگی به کارکنان شرکت ملی نفت ایران، در زمینی به مساحت ۶۵۰ هزار مترمربع خریداری شد. در همان سال، نخستین اردوی فرزندان کارکنان شرکت ملی نفت ایران بهصورت رسمی در این مجموعه آغاز به کار کرد.
در فاصله سالهای ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۳، عملیات توسعه مجتمع با احداث ۱۰۰ دستگاه ویلای سیمانی در سه تیپ مختلف انجام شد و از سال ۱۳۴۳ کارکنان شرکت ملی نفت ایران و خانوادههای آنان امکان استفاده از ویلاها و رستورانهای مجموعه را پیدا کردند.
همزمان با توسعه زیرساختهای اقامتی، امکانات ارتباطی مجتمع نیز گسترش یافت. با راهاندازی ۵۰ خط تلفن داخلی و برقراری ارتباط بیسیم با تهران، خدمات ارتباطی مجموعه آغاز شد. این شبکه بعدها توسعه یافت و در ادامه با ۸۵۰ خط تلفن داخلی و ۳ خط مستقیم (FX) به فعالیت خود ادامه داد.
در مردادماه سال ۱۳۵۱، با خرید زمینهای اطراف مجتمع و اجرای خط لولهای به طول ۲۳ کیلومتر، آب آشامیدنی گوارا به مجموعه منتقل شد و زیرساختهای خدماتی مجتمع به شکل قابل توجهی ارتقا یافت.
در سال ۱۳۴۵ نیز عملیات احداث برجهای اقامتی مجتمع آغاز شد. اگرچه تا پیش از پیروزی انقلاب اسلامی حدود ۷۰ درصد پروژه به اتمام رسیده بود، اما ادامه ساختوساز برای چند سال متوقف ماند. سرانجام شرکت ملی نفت ایران در شهریور ۱۳۶۷ اجرای مجدد پروژه را آغاز کرد و پس از سه سال، عملیات ساخت برجها با موفقیت به پایان رسید. نخستین گروه میهمانان نیز در سال ۱۳۷۱ در این برجها اسکان یافتند.
امروزه مجتمع فرهنگی، آموزشی و ورزشی نفت محمودآباد با بهرهمندی از امکانات اقامتی، ورزشی، آموزشی، فرهنگی و تفریحی، یکی از بزرگترین مراکز رفاهی شرکت ملی نفت ایران به شمار میرود و سالانه میزبان کارکنان، بازنشستگان و خانوادههای صنعت نفت از سراسر کشور است.